«دروغ، مانندِ سمی است که ابتدا شیرین مینماید، اما در نهایت، تمامِ سلولهایِ حقیقت را در وجودت از بین میبرد.»
^Atilla^
1405/3/1
«دروغ، مانندِ سمی است که ابتدا شیرین مینماید، اما در نهایت، تمامِ سلولهایِ حقیقت را در وجودت از بین میبرد.»
چه کسی گفته رنج، همیشه پوچ است؟ گاهی رنج، تنها راهِ عبور از پوچی است.»
وقتی روحت در جستجویِ زیباییِ مطلق است، زیباییِ دنیوی، جز سایهای محو و فریبنده نیست.»
چراغِ وجدان، همیشه در روشنترین ساعاتِ شب، خاموشتر از همیشه میدرخشد؛ گویی از تنهاییِ خود شرم دارد.»
انسان، نه به خاطرِ گناهانش، بلکه به خاطرِ توجیهِ گناهانش، عذاب میکشد؛ و این، دوزخِ واقعی است.»
«اگر میخواهی بدانی کسی چقدر از خداوند دور است، ببین چقدر از رنجِ دیگران بیتفاوت میگذرد.»